Dat is een liedje van de CD ‘Roltrap naar de maan’ van het Klein Orkest, met de bekende cabaretier Harry Jekkers, die de liedjes zingt. Een aantal nummers hebben een duidelijke moraal, waaronder een lied over het eeuwige leven en een over de titel van dit artikel. Het liedje ‘Mijn vader is een leugenaar’ gaat over opscheppen en/of overdrijven. Zoals: “mijn vader zwom het Kanaal over tikte even aan bij Engeland en zwom onder water terug”.
Maken bestuursvoorzitters van grote multinationals zich hier ook niet een beetje schuldig aan? En maakt mij dat als beleggingsadviseur een leugenaar of fantast? Eén van de dingen die ik kan doen is het interpreteren van ‘statements’ van CEO’s en van bankanalisten die de bedrijven grondig hebben onderzocht. En dan nog worden ook wij soms verrast door de winstcijfers, die slechter kunnen zijn dan de verwachting, of het verlies valt groter uit dan verwacht. De CEO’s zullen uitspraken doen aan de hand van de op dat moment bekende cijfers en marktomstandigheden en zullen hun visie uitspreken aan de hand van bijvoorbeeld marktonderzoek, waaruit een bepaald vooruitzicht kan worden gedestilleerd. Niets aan de hand dus. Ook zij doen uitspraken die soms binnen korte tijd herzien dienen te worden door veranderde marktomstandigheden en door feiten die zij op dat moment ook nog niet voor handen hadden. Volgzaam zullen analisten hun taxaties bijstellen aan de hand van de laatst bekende gegevens, maar soms vertellen CEO’s niet de hele waarheid om bestwil, om geen paniek in de markt te creëren, omdat hun fantasie op hol is geslagen, omdat hun visie anders is. Kortom er zijn misschien wel 1.001 redenen waardoor het nieuws anders naar buiten komt. Soms interpreteren we het gewoonweg verkeerd.
Wij stemmen daar onze beleggingsadviezen op af, maar veel belangrijker: Wat is onze lange termijnvisie en welke sectoren en landen gaan het goed doen en vooral: hoeveel procent zal ik adviseren om in bepaalde sectoren te gaan beleggen of niet te beleggen? Dat vindt de klant belangrijk om van ons te horen. Korte termijn reacties zijn te onvoorspelbaar, onbetrouwbaar, wisselvallig. Daar kunnen wij allemaal onderuit mee gaan. U vergeet misschien een verzekering af te sluiten tegen koersdalingen, omdat dat ten koste gaat van het rendement of doet weinig aan vermogensbescherming voor een toekomstige inkomensstroom, die er wel degelijk is. Vraag er eens naar bij uw adviseur wat de kosten zijn. Deze kosten wegen niet op tegen wat het aan gemoedsrust oplevert.
Alle financiële deskundigen zijn zeer innovatief en creatief met het bedenken van allerlei ingenieuze gestructureerde producten op aandelen, obligaties, vastgoed, commodities, inflatie, etc. Denkt u maar eens aan turbo’s, speeders, CDO, warrants, garantieproducten etc.
Kortom, de financiële wereld creëert voor de consumenten een aanlokkelijk product om hen te bewegen dit te kopen. Het onderliggende product met allerlei ingewikkelde constructies eronder gebouwd, is vaak onbegrijpelijke materie. De kredietcrisis is het gevolg, omdat bijna geen enkele directeur in Jip en Janneke taal kon uitleggen hoe het product werkte en wat de risico’s precies behelsden. De rendementen op deze producten zijn over het algemeen aantrekkelijk en de risico’s werden vaak ingeschat als te verwaarlozen onder normale economische omstandigheden, maar het plaatje van de financiële bijsluiter geeft wel aan hoe hoog het risico kan zijn bij afwijkende normen.
Niet alleen voor aandelen zijn mooie gestructureerde producten gemaakt, maar ook voor hypotheken en obligaties. Eén van die producten zijn Turbo’s op financiële producten, dat me ook doet denken aan een nummer van het Klein Orkest, namelijk ‘De Ballade van de Dood’, dat gaat over een Koning, die maar één vijand had, namelijk de dood. Dus hij besloot om de dood te laten vangen in een glazen huis en daarna leefde iedereen voor eeuwig, want de mensen gingen niet dood. Maar dat werd saai en had, zo bleek, ook te veel nadelen, dus liet de koning zelf de dood vrij en de koning stierf als eerste in de armen van de gretige dood. “Leve de dood”: riep het volk en ze leefden nog lang en stierven gelukkig.
Zo ook is het ook met de Turbo’s, die in feite het eeuwige leven kunnen hebben. Op het heetst van de strijd in de kredietcrisis mogen we niet meer short gaan in financiële produkten, maar door de enorme koersdalingen was er op een bepaald moment bijna geen Turbo-long meer te verkrijgen. De Turbo-shorts lijken het eeuwige leven te krijgen bij deze beurscrisis. Laten we hopen dat de Turbo-shorts weer door de dood worden opgenomen, liefst nog tijdens ons leven.