AEX sluit onder 200-puntengrens
De titel van dit artikel is een vraag die veel beleggers bezig houdt. De AEX sloot afgelopen vrijdag onder de grens van 200 punten. Het blijft vooralsnog wachten, want telkens wanneer men verwacht dat het echt niet meer lager kan, krijgen de aandelen wederom een draai om de oren. Een uitermate lastige markt. Op een dergelijk dun laagje ijs blijkt niemand zich te willen begeven, gezien het gebrek aan kopers van aandelen. Dat draaimoment in de markt kan m.i. alleen ontstaan bij een structurele stroom goed nieuws, en juist dat laatste lijkt in geen velden of wegen te bekennen. Het lijkt er op dat we voorlopig rekening moeten houden met verder dalende aandelenkoersen.
De zoektocht naar rendement heeft nog altijd plaats gemaakt voor de zoektocht naar veiligheid. Dat men daarbij concessies doet aan het rendement, neemt men voor lief. Onderstaand een paar voorbeelden van obligaties met een AAA-rating, de hoogste mate van zekerheid:
- 4,25% Nederland 2003 / 2013 effectief rendement 2,64%
- 4,00% Nederland 2006 / 2016 effectief rendement 3,30%
- 4,00% Nederland 2008 / 2018 effectief rendement 3,62%
Echt veel langere looptijden zijn overigens niet aan te bevelen, omdat daarmee het renterisico zal toenemen. Zoals u ziet, zijn de bijbehorende effectieve rendementen niet fantastisch te noemen. Voor een particulier die vermogensrendementheffing (1,2%) verschuldigd is en rekening houdt met een inflatie van 2,0% blijft er weinig tot niets over voor groei. Veilig is het voorlopig wel, en dat is in tijden van onzekerheid voor veel mensen prioriteit nummer 1. Natuurlijk is het ook niet ondenkbaar dat de lange rente verder gaat dalen, en dan kun u natuurlijk wel een koerswinst bijschrijven die interessant kan zijn. Voor veel beleggers in staatsleningen is dat iets wat hen de afgelopen 9 maanden zeker geen windeieren heeft gelegd. Dat kan de positieve zijde zijn, maar er zijn ook mogelijke negatieve ontwikkelingen aan te geven. Scherp oplopende inflatie en mogelijke downgrading door de rating-agencies van Nederlandse staatsleningen kunnen roet in het eten gooien. Voorlopig is dit niet aan de orde, maar ondenkbaar is het zeker niet.
Naast beleggen is natuurlijk ook sparen een goed alternatief. Op dit moment gooit een dalende korte rente op dit front roet in het eten. Verlaging van de rente door de ECB werkt hierbij zeker niet in het voordeel van spaarders. Spaarrekeningen met variabele rente en kortlopende deposito’s waren tot enkele maanden geleden best aantrekkelijk maar de tarieven lijken in een duikvlucht te zijn terechtgekomen.
Voorlopig lijken veel beleggers zich te schikken in hun lot en blijft het geld geparkeerd in kortlopende staatsleningen en spaarrekeningen / kortlopende deposito’s. De drive om te zoeken naar bovengemiddelde rendementen is behoorlijk getemperd. Men wacht op kansen. Die kansen gaan zeker komen, daarvan is iedereen wel overtuigd, maar het liefst stappen we natuurlijk op het dieptepunt in. Dat laatste is overigens maar weinigen gegeven. Voorlopig lijkt het wijs om de aandelenwegingen niet te verzwaren, of u moet over stalen zenuwen beschikken. De fluctuaties op dagbasis, of zelfs soms op intraday-basis, zijn af en toe nog steeds fors te noemen. Het wachten is op de eerste lichtpuntjes van herstel op maco-economisch gebied of op positief bedrijfsnieuws. China liet de eerste lichtpuntjes zien, maar zover zijn de Westerse economieën nog niet. De grote lijn op de Westerse aandelenebeurzen is er voorlopig één die dalende is, het uitbodemingsproces is in volle gang. Op de vraag waar de bodem uiteindelijk zal uitkomen is eigenlijk geen antwoord te geven. Speurt u maar eens de diverse internetpagina’s na, de variëteit aan voorspelde bodemniveau’s is erg groot. Er is vast iemand bij die het precies goed raadt, maar de winnaar wordt pas achteraf bekend gemaakt. En dat brengt ons direct bij de volgende vraag, wanneer wordt de bodem gezet? Al met al blijft het erg lastig zoals u begrijpt. Aandelenwegingen verzwaren kan wellicht beter wanneer er meer duidelijkheid is over een mogelijk herstel. Zo lijken de meeste beleggers er momenteel over te denken, een instapmoment op niveaus boven een uiteindelijke bodem neemt men daarbij blijkbaar voor lief. Er zijn er maar weinigen die de trein op gang willen duwen, men springt liever aan boord wanneer deze in beweging is gezet.